K. D - REALIZACJE KRAJOWE - OSTATNI TRAMWAJ



Teatr Nowy, Łódź

Ludmiła Razumowska

OSTATNI TRAMWAJ

Przekład:
Jan St. Trzos, Waldemar Kotas

Reżyseria:
Katarzyna Deszcz
Scenografia:
Andrzej Sadowski
Inspicjent:
Teresa Hajman

Występują:
Mirosława Olbińska, Sławomir Sulej

Premiera:
27 października 2017, Mała Scena


Foto: Ha Wa



/.../ W tym akurat przypadku można przytoczyć powiedzenie: „uważaj o czym marzysz, bo twoje marzenia mogą się spełnić”. Nie ma w tym spektaklu typowego happy endu, nie możemy powiedzieć, że protagoniści żyli długo i szczęśliwie. Ich historia zatacza koło, po raz kolejny czekają na tramwaj, który jest metaforą powrotu do życia, z którym muszą się na co dzień zmierzyć, zapominając o swoich potrzebach. Czy do niego wsiądą, czy jego przyjazd przegapią? – decyzja należy do nich. Niemniej jednak sam fakt, że odważyli się marzyć, z pewnością jest kluczowy dla całego przedstawienia. Jest to spektakl, który każdy powinien zobaczyć. Siła jego przekazu polega na tym, że jest to zwykła historia, która może spotkać każdego człowieka. Nie ma tu miejsca na zawiłości i komplikowania wątków na siłę. Jest zwykłe życie i to jest właśnie najmocniejszą stroną łódzkiej inscenizacji Katarzyny Deszcz.
Monika Wolnicka / Teatr Dla Was

 

/.../ Historia Pawła Siergiejewicza i Wiery Iwanowny to opowieść o samotności. O ludziach, którzy wiodą smutne i zabiegane życia,pozbawione zrozumienia, rozrywki i szczerej rozmowy. Nic więc dziwnego, że bohaterowie, połączeni wspólną (nie)dolą, zaczynają pałać do siebie pewnymi uczuciami, które odbierają jako miłość, ale w rzeczywistości popycha ich do siebie przede wszystkim rozpaczliwa potrzeba kontaktu z drugim człowiekiem. Nie darzą się fizycznym pożądaniem ani gorącą namiętnością, jednak ich bliskość osiąga zupełnie inny poziom. Obnażają przed sobą swe najgłębiej skrywane lęki i obawy. Opowiadają o życiowych wzlotach i upadkach oraz nadziei, że nie wszystko jest jeszcze stracone. Mimo że oboje są już po sześćdziesiątce, postanawiają rozpocząć nowe, wspólne życie. Marzenia pozostają jednak fantazjami nie do ziszczenia, a ostatni tramwaj odjeżdża.
Spektakl ukazuje nie tylko historię dwojga ludzi zepchniętych na margines społeczny i podzielających podobne obawy. To także ponadczasowa opowieść o odmienności ludzkiego losu oraz nietypowości życiowych scenariuszy. Ostatni tramwaj dotkliwie uświadamia, że nigdy nie można być pewnym tego, co przyniesie jutro.

Natalia Chuszcz / Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 211/2017